به نقل از یك روانپزشك :
چندی پیش یكی از مراجعان تعریف می‌كرد كه به دلیل مشكلات عصبی به دعانویسی مراجعه كرده و دعانویس ذكر كرده بود: <علت بیماری شما این است كه 12 سال پیش یك مرد و دو زن شما را جادو كرده‌اند و برای درمان چند كار را باید انجام داد، یكی این كه قسمتی از موی شما را باید بچینیم ولی در حال حاضر، موكل! اجازه نمی‌دهد، چون باید این كار را با قیچی نو انجام داد، پس شما یك قیچی نو تهیه كنید تا من با هماهنگی موكل قسمتی از موهای شما را بچینیم.
دیگر اینكه دعایی برای من تهیه كرد و نسخه‌ای نیز برای من نوشت كه شامل بود از: پروپرانول 10 میلی گرم‌ (منظور پروپرانولول است)، قرص شیرین بیان، قرص آنتولول 20 میلی (كه منظورش آتنولول بوده و قرص 20 میلی‌گرمی ندارد)،گل بنفشه سه رنگ 50 گرم، سپس برای پرداخت حق‌الزحمه، با اصرار زیاد من، 3000 تومان گرفت كه البته ذكر كرد به نیت حضرت ابوالفضل‌ (ع) این مبلغ را قبول می‌كند. بعد از مصرف داروها و دعاها با حالی نامساعد مراجعه كرده بود كه تحت درمان قرار گرفت و حال او رو به بهبود رفت. 
وی در قسمتی دیگر از صحبت‌های خود ذكر می‌كرد دعانویس مذكور مراجعان بسیاری دارد و گاه دعاهایی برای اشخاص می‌نویسد كه چند متر كاغذ لازم دارد و قیمت این دعاها در محدوده صد هزار تومان و بیشتر است كه البته مراجعان به اصرار خودشان پرداخت می‌كنند و ایشان نیز حتما به نیت بزرگان دین قبول می‌كنند.( البته دینی كه پیامبر بزرگوارش در صورت بیماری به طبیب مراجعه می‌كرد. )
گذشته ازشغل  این مسایل، حتی اگر دعانویس، بخت‌گشایی و ... را روش‌های مختلف درمانی به حساب آوریم، حداقل انتظاری كه از این افراد می‌رود این است كه در حیطه تخصص خودشان فعالیت كنند و لااقل اقدام به تجویز دارو كه حتی نام صحیح و دوز مصرفی آنها را نمی‌دانند، نكنند. 
ظاهرا رواج این مساله كم نیست كه اگر كسی مجوز انجام كاری را داشته باشد مورد ارزیابی و بازخواست قرار می‌گیرد اما اگر فرد بی‌مجوزی اقدام به همان كار كند چندان هم مورد ارزیابی و پیگیری قرار نمی‌گیرد، مثلا یك پزشك متخصص جراحی آنوركتال كه با لیزر درمان می‌كند، هیچ‌گاه اقدام به عمل لیزیك چشم نمی‌كند ضمن اینكه اگر چنین كاری را كند همه معترض و پیگیر می‌شوند و اگر یك دعانویس اقدام به تجویز دارو آن هم به صورت دست و پا شكسته و كاملا نادرست كند كسی با خبر هم نمی‌شود چه رسد به پیگیری و در این میان، افرادی كه به چنین كسانی مراجعه می‌كنند، خود تاوان آن را خواهند داد.

واقعا عنوان جرمدعا نویس تجویز كننده دارو  چیست ؟در صورت دستگیری چه باید كرد ؟ اصلا با حضور اینگونه افراد در جامعه چه باید كرد ؟ مخصوصا الان كه درآمدها پایین آمده ( بماند آنكه پیدا كردن شغل هم خودش هفت خوان رستمی شده ) و ناگفته نماند كه همه هم دنبال طی كردن ره صدساله در یك شب اند و مزد مشاغلی مثل دعا نویسی سربه فلك كشیده ؟؟؟ 
وسوسه برانگیز است نه .....



**********
بعدا نوشت اعتراضی :
متاسفانه در جامعه امروز ما برچسب زدن عادی شده ....به راحتی و بدون تفكر برچسب می زنم ....كاری نداریم كه دلی بشكند كه چینی دلی ترك بردارد.....ما فقط می گوییم .....طرف ازدواج نمی كنه میگویند رو دست مونده (البته اصطلاحات بدتری هم دارد كه زبانم را به بیانش آلوده نمی كنم )دختر خانم ازدواج می كنه دائم دنبال اینیم كه برچسب بهم خوردن و نخوردن و این سرتره یا اون بالاتره بچسبانیم .... از همسرش جدا میشه بهش میگیم مطلقه است ... همسرش فوت میكنه میگوییم بیوه  ... همسرش با یكی دیگه ازدواج میكنه بهش میگیم هوو .....این انصافه ؟؟؟؟اصلا چه دلیلی دارد ؟ جدیدا گویا با دفن اموات و درگذشتگانمان انسانیت خودمان را هم اشتباهی دفن میكنیم نه !

ای برادر تو همه اندیشه ای               مابقی خود استخوان و ریشه ای

از یک اندیشه که آید در درون           صد جهان گردد به یک دم سرنگون

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 آبان 1391    | توسط: مریم خلیفه پور    | طبقه بندی: حقوق جزا،     | نظرات()